Kweekverslag

18 januari 2012

Mijn Hobby

N.a.v. een vraag op de jaarvergadering door secretaris Verbeek wil ik mij graag even voorstellen. Jaap van der Starre Lzn 65 jaar oud en een verwoed kweker van Halsbandparkieten. Sinds 1963 houd ik mij bezig met het kweken van deze prachtige parkieten. Het betreft vooral de wildvorm, dus de groene met zijn kleurrijke halsband. Mijn vogels verblijven in een vlucht van 3 x 0,85 x 1.80 meter zonder nachthok maar wel een afdak dat hen tegen regen en wind beschermd. Het broedblok is gemaakt van hout, 42 cm hoog en 23 cm breed en diep met een invlieggat van 7 cm. Dit blok blijft het gehele jaar in de vlucht hangen. In december wanneer de man avances gaat maken tegen het popje wordt het broedblok schoonmaak gemaakt en voorzien van stukjes dode boomstammen circa 5 cm lang. De stukjes boomstammen worden door het popje fijn geknaagd en dient als nestbedekking. Als grote parkieten niet broedrijp willen worden dan wordt het invlieggat van het broedblok dicht getimmerd. Door een klein gaatje open te houden, gaat de pop het gat groter knagen .Dit bevorderd de drang tot paring met de man. In het blok word ook vermolmd hout neer gelegd die de poppen met hun sterke snavel fijn knagen. Zo ontstaat er een ideale nest gelegenheid. Ook dit verhoogd de bereidheid bij de pop om tot paring met de man over te gaan. In januari gaat de frequentie van verstrekking van eivoer omhoog van 1 x naar 2x per week. Anders dan bij andere vogels duurt de paring vrij lang en is zeer intensief en lijkt het erop dat het mannetje het popje met zijn kromme snavel verwondingen toe brengt. Dat is niet het geval. Of het goede paring is geweest kun je zien als de man na de paring zich naast z’n popje uitstrekt en zijn kop van haar wegdraait. Het duurt vrij lang eer de pop eieren gaat leggen. Meestal gebeurt dit in maart.
Een schutkleur voor de eitjes is niet nodig dat komt alleen bij nestvogels voor. De maanden daarvoor wordt er zeer regelmatig gepaard. Er worden 3 tot 5 geheel witte eitjes gelegd. De eitjes worden om de twee dagen gelegd. Bij mijn vogels gebeurt dit rond vijf uur in de middag. De pop gaat meestal bij het tweede eitje broeden. Dat doet zij gedurende 23 dagen geheel alleen. De man beperkt zich tot het voeren van de pop als die haar broedblok verlaat. 1 week voor het uitkomen krijgt de vogel elke dag eivoer en wordt er paardensla (paardenbloem) met wortel en al gevoerd. Door de bittere smaak en de melkachtige vloeistof in de paardenbloem word in het begin dat er jongen zijn in de krop van de ouders het zogenaamde parkieten pap aangemaakt. Als er geen paardenbloemen voorhanden zijn is Witlof een alternatief. Maar let op: voordat je dat geeft dien je de Witlof zorgvuldig te wassen. Soms een appel, maar ook vogelmuur, zuring en later in het seizoen het herdertasje.
Als het eitje aangepikt is dan duurt het minimaal 24 en maximaal 36 uur voordat het jong uit het eitje kruipt. Als de jongen uitgekomen zijn merk je dit direct aan de man. Deze vliegt nogal onrustig door de ren heen op zoek naar voedsel voor de kleintjes. In de eerste 5 dagen wordt er alleen parkietenpap gevoerd. Na de 5e dag komt er hardvoer bij en ziet men in de kropjes van de jonge ook het groenvoer. De jonge worden kaal geboren. De eerste veertjes komen pas na 3 weken. De jongen worden als ze veertien dagen oud zijn geringd met een stalen ring van 7 mm. Wel enkele dagen na het ringen even controleren of de ring nog om het pootje zit. Na 60 dagen verlaten de jongen het broedblok. De mannetjes altijd het eerst.
Onbeholpen proberen de jongen te vliegen. Dat lukt hen niet en botsen overal tegenop.
Na een week is dit over en een sierlijke vlucht is dan te aanschouwen. In september plaats ik de jongen in een speciale vlucht en kunnen de ouders weer tot rust komen. De broedduur kan verschillend zijn.
Dat komt doordat een pop na het leggen van het eerste ei enkele dagen wacht met het tweede ei en dan pas verder gaat leggen. Je komt aardig in de problemen als je dan hebt uitgerekend dat er jongen na 23 dagen moeten zijn.
Ga niet knoeien met de eieren, wacht geduldig af want na 31 dagen kunnen er ook nog jonge geboren worden.
Er zijn veel mutanten van de halsbandparkiet. Voor mij blijft echter de mooiste halsband: de wildkleur. Een statige en niet voor niets behoort hij tot de Edelparkieten.

Ofschoon de wildkleur voor mij de mooiste is, kan ik kiezen uit 13 kleuren te weten: Wildkleur (groen), Bont groen, Blauw, Lutino (geel), Albino (wit), Turqouise, Turqouisegrijs, Grijs, Pallid groen , Palodino, Grijsgroen, Grijsgroen cinnamon, Groen cinnamon.

Om het verhaal niet te lang te maken heb ik de vogels die split zijn (dus andere kleuren bij zich hebben) niet benoemd. Ondanks het toch wel hinderlijk gekrijs van deze vogels heb ik nog nimmer last gehad van de buren. Zij vinden het ontzettend leuk. Dat blijkt ook uit de vele toeschouwers die vanaf het achtergelegen wandelpad een blik kunnen werpen op de volières. Van de 45 vogels zijn er maar zeven stellen waarmee ik kweek. Om een goede kleur en formaat van de vogels te verkrijgen koppel je vervolgens geen Blauw x Blauw, maar Groen/blauw x Blauw of Blauw/ino x Albino.

Met groet, Jaap van der Starre Lzn.

Deze site is voor het laatst bijgewerkt op 18 januari 2012